ที่ว่างของคนช่างบ่น

ดองนาน ดองลืม ล้า ลา ลา ~

ช่วงนี้รู้สึกผมจะมี บก.ส่วนตัวหลายท่านเหลือเกิน ต่างก็มาติบ้างมายัดเยียดงาน(มุก)
ให้เขียนบ้าง รวมไปถึงการเซ็นเซอร์งาน(มุก)บางชิ้นอีกต่างหาก (=A=)

ในขณะที่นักแสดงก็ไม่ค่อยให้ความร่วมมือสักเท่าไร
นิ่งเงียบกันไปหมด สำรวมกริยา ดุจดั่ง พิกุลจะหล่นจากปาก
แถมพอจะเล่นทีก็เล่นมุกดาราคนละรุ่นกันอีก ....ชิ
อารมณ์ประมาณว่า เนี่ยลูกค้าอยากได้เเบบติ้กอ่ะ(check box)
ทำแบบอัสนี วสันต์ไปให้เขาได้ไหม......อะไรเทือกเนี้ย
เขียนไปไม่ขำ หาก วัยไม่สูงพอ (=..=)

มันไม่ใช่อ่ะ ซาร่า ของพวกนี้มันจะมาบอกกันไม่ได้ คุณต้องแสดงออกมาจากหัวใจ
โดยไม่มี การปิดกั้นไว้ ไม่งั้นมันจะเป็นการเสเเสร้งไม่จับอารมณ์ของคนดู(ใคร?)

ย้ำแล้วก็ย้ำอีก

เรื่องราวที่​เขียนต่อไปนี้​เป็น​เพียงเรื่องเเต่งขึ้นเพื่อ​ความ​บันเทิง
ไม่​เกี่ยวข้อง​กับ​บุคคล​ ​สถานที่​หรือ​เหตุการ์ณที่มี​อยู่​จริง​ใดๆ​ทั้ง​สิ้น
(จริงๆ​นะ​จะ​บอก​ให้)

ขณะกำลังวางแผนแก้เข็ด user กันในห้อง
นี่ว่าจะให้จัดตารางให้เดินไป กวน เอ้ย เดินไปดูแล ทุกๆชม.
Mr.T : นี่วางแผนให้เดินไปหาทุกๆชม.เลยนะ หากระดานดำมาหน่อยดิ
แป๊ะคุง : (โหย ปริมลฑนมากๆ ที่ห้องใช้ ไวท์บอร์ดกันนานเเระ)
ตาโก : หา กระดานดำ เหรอ นี่ไง หา N ซิ ทั้งกระดาน ทั้งดำ
แป๊ะคุง : .......
.................................................................

ขณะพนักงาน P กำลังปรึกษากับหัวหน้า A เรืิ่อง Spec งาน
N : เนี่ยคิดๆดูเเล้วนี่มันหลายเคสเลยนะ
ตาโก : หลายเคสได้ยังไง เนี่ยนับๆกันทั้งห้องยังมีไม่เกิน 10 เคส(คอม) เลย
แป๊ะคุง : (กำลังจดมุก อย่างเงียบๆ =_=")
.........................................................................................

ก่อนเทศกาลกินเจพนักงานสาวๆ กำลังรวมรวมเงินไปสั่งเค้ก
พนักงาน A: นี่ๆเอารส****นี้ไหม
ตาโก : ไม่เอาอ่ะมีสตอเบอรี่มะ?
แป๊ะคุง : มีแต่สตอ(Store Procedure)อ่ะพี่ เบอรี่ไปหาเอาเอง
.....หลังจากนั้นอีกนิด...
พนักงานJ :เนี่ยนะวันหลังน่าจะพกพวงสะตอ(สะตอ) มาเลยนะ
แป๊ะคุง : .....อืม....มุกสองชั้นซินะ =_="
......................................................................

แฮ่ๆๆ วันนี้ประชุมปรึกษาหารือกันได้มาหลายดอกเลยวุ้ย
(เพื่อบรรยากาศในการประชุมจึงไม่สามารถพูดไปด้าย~)

พนักงาน O : เนี่ยมันแยกข้อมูลเป็นหลายๆชุดเเล้ว ชุดที่เหลือ(ที่ไม่ใช้)จะทำยังไง
พนักงาน B : เนี่ยเราก็เเปลงข้อมูลให้มันเป็น N ไปดิ(อัพเดท fieldให้ค่าเป็น N)
แป๊ะคุง : (แปลงเป็นเอ็นท่าจะไม่อร่อยแฮะ ขอเป็นลูกชิ้น/เนื้อเปื่อยแทนได้มะ)

พนักงาน O: เนี่ยสมมุตินะ มีที่ดิน 10 แปลง ให้ A เอามา 5 B เอามา 5 แล้วพี่เอามา 3 มาเข้าระบบ
แป๊ะคุง : (อยากรู้จริงๆแฮะ พี่เค้าไปโกงใครมาอีก 3 แปลงเนี่ย)

................................................................................................................

หลังจากนั้นหลายวันก็เข้าประชุมอีก บรรยากาศเครียดขนาดจะตายกันไปข้างนึง
เล่นเอาผู้เขียนสัปงกเอาหัวโขกโต๊ะไป 2 หน =A="
เเต่ยังไม่วายเก็บมาให้ได้มุกนึง

ขณะกำลังโต้เถียง-อธิบายเรื่องการแบ่งที่ดินภายหลังข้อมูลเข้าระบบ
หัวหน้าแผนกซุปเปอร์ดุปเปอร์ใหญ่ : เนี่ยนะ สมมุติว่ามีที่ดิน 1 แปลง แล้วไปย่อยมาเป็น 4 แปลง
เเล้วหัวหน้าเขาก็เดินไปเขียนไวท์บอร์ด

มี 1 แปลง........
แบ่ง 4......(เอ ไหงขีดเล้นเเปลกๆแบบนั้นอ่ะ??)
มี แปลงที่ หนึ่ง สอง สาม สี่........ห้า

(สุดยอดมากครับท่าน เล่นจัดสรรเอาเองแถมอีกแปลงให้ด้วย!!!)
ระวังทำงานที่นี่อาจทำให้จัดสรรที่ดินเกินมาได้!!!! มัันเป็นโรคติดต่อ

.............................................

ปิดท้าย Entry ด้วยความประทับใจ
ขณะเดินไปห้องน้ำก่อนลงไปทานข้าว พนักงานT1 กับ T2 เดินมาคู่กัน(ชายทั้งคู่) ข้างหน้าผู้เขียน
อยู่ๆ T1 ก็เอื้อมเอามือไปโอบเอว T2.....แล้วเดินคู่กันไป 3-4 ก้าว

แว่บเเรกที่เห็น ประโยคนี้ผุดมาเลย "เพื่อน กูรักมึงว่ะ"
ด้วยความอะไรสักอย่างทำให้ผู้เขียนเริ่มทิ้งระยะห่างจากเพื่อนร่วมงานทั้งสองทันที!!!!

จากกันนานกว่าจะได้เขียนใหม่ เฮ้อ~ เพื่อนร่วมงานไม่ช่วยยิงมุกเล้ย~